Hoş geldin… Her ne kadar seni özlememiş olsam da, her nisan-mayıs ayı geldiğinde yaptığın ziyaretleri “acaba ne zaman gelecek” diye bekler oldum. Bu sene biraz geciktin yalnız, hayırdır? Yoksa doktora gidip yeni teknolojilerden faydalanmamamı bozuldun? Yoksa bu uyguladıklarım yüzünden bir daha uğramayacak mısın bana?

Valla darılırım. Senin için papatya özlü kremli kağıt mendiller depoladım, mentollü selpaklar aldım. Her bahar olduğu gibi bu baharda “Geleneksel Kanyon’a Git Selpak Otomatından Hiçbir Yerde Satılmayan Selpak Cinslerinden Al” etkinliğimizi gerçekleştirmek için sabırsızlanıyordum oysaki. Ama bu sene sanırım ya gelmeyeceksin ya da gelip 1-2 gün yatıya kalıp gideceksin. Hey gidi günler hey… Bu aşının olmadığı zamanlar neymiş öyle? Gelir, günlerce kalır, gayrisafi millî hasılayı mendile yatırmamı sağlar giderdin. Burnumun ucu pancara döner, sesimse cinsiyetimin tersi akortta çıkardı. Hapşırma krizlerim yüzünden, o kadar çok “çok yaşa” alıyordum ki bir ara ölümsüz olabileceğim konusunda tereddüt ediyordum. En kötüsü de burnunum ucu bir süre sonra yara olur, bir de onu iyileştirmeye çalışırdım. Kısacası zincirleme trafik kazası etkisi yaratabiliyordum.

Ama bu sene, ilk kez bu sene, sevgili doktorumun takviyeleri ve aşılar sayesinde seninle görüşemedik. Umuyorum bir süre daha görüşmeyelim. Benden ve burnumdan ve en önemlisi burnumun ucundan uzak durduğun için sana teşekkür ederim.

Hadi canım kal sağlıcakla ve mümkünse gelme…

Öptüm bay!

Gül Fatma Koz

Biliyorum işimizi kolaylaştırmak için varsınız. Ödev olur, iş olur, güç olur – hep yanımızdasınız. Fakat sizin benimle olan derdinizi anlayabilmiş değilim. Herkes bir şeyleri kolayca yazdırırken sorun çıkarmıyorsunuz da neden sıra bana gelince kağıt sıkıştırıyorsunuz? Hem öyle bir yerde rehin alıyorsunuz ki kağıdı “aa bak burayı açmamıştık hiç, sayende görüyoruz,”dedirtiyorsunuz insanlara, utandırıyorsunuz, rezil ediyorsunuz beni!

Hele bazen, hele bazen var ya, hiç o aşamaya bile getirtmiyorsunuz. Zaten bir tek seçenek var yazdırırken, “print” denilince yazdıracaksın. Ama yook, yine herkes beklemeden şakır şakır alsın çıktıları, tam ben alacakken bağlantısını koparsın kendi kendine, ya da “Printer bu belgeyi yazdıramadı,” desin, çevrimdışı çalışmayı denesin, hiç olmadı “yazdırıyor” yazsın ama öööyle beklesin dursun hiç çıktı vermeden.

Başka bilgisayarlardan aynı işlemi yaptığımda kendinizi sorunsuz süper çalışan bir printer gibi göstermeniz sizi daha çok sevmemi sağlamıyor, vazgeçin bundan.

Öpemiyorum kusura bakmayın, bay!

Burcu Karakurt

Lütfen yeni taşınan modern çiftler için odak noktası olmaktan vazgeç! Madem Ümraniye, Bayrampaşa gibi muhitlerde mağaza açıyorsun, git onlara seslen.

Bunca zamandır motorlu taşıtlar ehliyetim var diye “Bizi IKEA’ya götür, sana da İsveç köfte ısmarlarız” diye kandırılan benden, hiç ihtiyacın olmamasına rağmen söğüşlediğin yüz milyonlardan utanmalısın.

Özellikle de; İsveç’ten tasarımcı çıkmaz dedirten, ne işe yaradığını anlamam 2 dakikamı alan, giriş sepetindeki 1-2 liralık şeylerle beni kandırıp arada karnımı doyurup sonra da “bu halı bu sepete sığmaz” diye beni söyletiyosun.

IKEA’cığım en bi anlamadığım şey ise; “Fırsat Köşesi” dediğin yerde ikiye bölünmüş dolabı 20 lira daha ucuza hem satıp, hem alıcıya paketletip, hem de kendisine monte ettirmendir. İnsanları bu hale sokan şeyin ise İsveç köftesinin sosu olduğunu da gayet iyi biliyorum.

Ocağıma incir ağacı ekeyazsan da yine öptüm bay!

Cüneyt Durukan

Bebelerimizi bilimin ışığında aydınlatalım istedik, okullarımıza teleskop kazandıralım istedik. Hani para pul da istemedik kimseden. Kendi çapımızda elimizden geldiğince bir şeyler yapmaya çabaladık. Onca işimizin, gücümüzün, çoluğumuzun, çocuğumuzun arasında gece gündüz el emeği göz nuru ile cam yonttuk, ayna yaptık, teleskop yaptık.

Bebelerimiz, hayallerindeki uzayı resmetsinler, halk tarafından en çok beğenilen resmin okuluna teleskobu verelim dedik. Gökbilim sevgisi aşılayalım dedik. Gökyüzünü uçan dairelerden, Ay, yıldız ve Güneş’ten ibaret bilmesinler, Galileo amcamızın 400 sene evvel yaptığı gibi Satürn’ün halkalarını, Jüpiter’in uydularını, Ay’ın kraterlerin gözlemleyebilsinler istedik.

İlk Teleskobum diye bir şey yaptık. Lakin senin engeline takıldık ve iznimizi alamadık. Aman napalım, bizim de iman dolu Sosyal Medyamız var. Öyle duyuramazsak böyle de elbet bir şekilde duyururuz sesimizi. Hadi öptüm bay!

Göktaşı

Senin icinde birikmis gazlari bir anda salivermen ile hayalkirikligina ugrayan benimle birlikte kac bin tane insan var farkinda misin? Isimiz var gucumuz var, zar zor bi izin almisiz, gurbet elden memlekete gidiciiz diye kendimizi hazirlamisiz, hediyeler alinmis, randevular ayarlanmis… ama senin pirt yapasin gelmis. Ayip olmuyo mu yani? Ufaktan saliim, kimse rahatsiz olmasin deme yok, terbiyesizligin, densizligin bu kadari. Bu da yetmezmis gibi, icinde ne öldüyse artık yumurtayi animsatan bir koku yaydigi soylentileri yayiliyo etrafa. Henuz benim burnuma gelmedi, ancak, o sahane kokuyla birlikte partikul de cikartmayi becermen buyuk bir basari. Afferim afferim, boyun uzadi mi yani? Butun Avrupa’nin hava ulasimini engelledin?! Herkes kaldi oooyle haberlere odaklandi, en sevilen program Avrupa icin Hava Durumu oldu. Hadi onu gectim, icinde yillarca biriktirdigin gazlarinin eseri küller asit yagmuru haline donussun o zaman resmen isyan ederim haberin olsun. Senin yine de umrunda olmaz biliyorum ama olsun… Insallah seni tikiycak bi tipa bulurlar da icindeki kukurtdioksitli pirtlarla catlarsin.

Lanet olsun adamim ya!

Yoksa tabiat ana bize bisey mi ima etmeye calisiyosun Izlandali Volkan’i araci kullanarak? Ayip oluyo ama ne diyceksen direkt soyle… Ona gore kendimizi ayarliyalim… Insanligin karsindaki ezikligini kullanmak yanlis bisey kanimca, sana da ayrica hic yakismiyo.

Opulecek bi yanin yok senin, bay.

Özge Yurdal

Tam da ”hamdım,piştim,oldum” üçlemesinin üçüncü kertesinde hissederken kendimi, bu yaptığın reva mıdır bana? Pek ev kızı modunda olmamama rağmen gelen misafirlere tüm ukalalığımla tarif verme mertebesine erişmişken bu kendini bilmezlik neden? Ne demeye kabarmazsın, amacın ilgi çekmek onu anladık,ama haddini aşıyorsun dikkat et.

Ben ki kendimi yuvasında her daim sıcak aşın bulunduğu dişi kuş gibi hissetmeye başlamış, sevgilisinin kırk taklayla konuyu açtığı evlilik kurumuna insani yaklaşımlarda bulunmaya başlamış bir kızcağız iken bütün hevesimi fısss diye söndürdüğüne değdi mi söyle!! Bulduğum her tarifi noktası virgülüne değmeden yapmama rağmen nedir bu kabarmamaktaki inadın? Bir yerine iki hatta zaman zaman üçü bulan o kabartma tozlarıyla geçinememen,içine sindirememen bana olan garezin değil de nedir? Elimi attığım bütün hamurişlerinden alnımın akıyla çıkmışken, hatta kendimi hamurişlerinden sorumlu devlet bakanı ilan etmeme ramak kalmışken bütün karizmamı yerle bir ettin. İnada bindirdim, evdeki herkese günde 2 öğün kek pişirdim ama olmadı yine olmadı. Beş santimetreden fazla kabarsan içine kattığım onca cevize, kuru üzüme, havuça, bitter çikolataya yazık olmasa nolurdu? Bana acımadın ”ıssız adam”a konu olan havuçlu tarçınlı kekin de mi hatırı yoktu?

Binbir hevesle onca paraya aldığım pişirme setiyle birlikle tüm hevesimi dolaba kaldırdım.

Çok kırdın beni ama yine de öptüm, bay!!

Gizem Arda

Tamam, seni seviyorum. Öpüp bay dediklerine çoğu zaman ben de öptüm bay diyorum. Hani dilin falan da çok eğlenceli. Bunlara hiçbir lafım yok. Hatta Sinem İzmirlilerle ilgili yazıyı yazdığında bile seni sevmeye devam ettim, o derece.
Ama şu seni okumanın zorluğu yok mu… İmleci getiriyorum, yazının üzerine koyuyorum, şöyle hafifçe bir seçeyim diyorum. Ne oluyor peki? Seçiyor, ama alt satırı! Hayır, ben gerizekalı falan mıyım? Ben alt satırı seçmek istesem alt satıra götürmez miyim imleci?

Eda’ya, Ezgi’ye, Çağrı’ya söyleyeyim bunu bir ara diyorum, ona da utanıyorum. Koskoca adam olmuş, hala parmakla takip eder gibi imleçle okuduğunu takip ediyor demezler mi adama? İmleci satırın ortasına getirip aşağı doğru seçip kaydırarak hızlı okumaya yardımcı oluyorum ben. Ama ne bileyim, dalga geçerler diye onlara da söyleyemiyorum işte.

Neyse ki çok uzun metinler bulunmuyor. Yoksa okuma alışkanlığımı değiştireceksin. Başka blogları okurken de bir satır üstten falan başlayacağım okumaya. Ha, bu arada… Hadi Safari’de yapıyorsun bunu. Chrome’un nesini beğenmiyorsun? İlla Firefox mu kullanacağım yani? Kullanacağım tarayıcıya sen mi karar vereceksin, ben mi?

Tamam, anlaşma yoluna gidiyorum o halde. Eğer beni uğraştırmayıp her yazıyı adresime APS ile yollayacaksan ya da telgraf çekeceksen sorun yok. Ama onu da yapmam diyorsan, senin için Firefox açmayacağım. Okuyan arkadaşlarıma sorarım, olmadı Friendfeed’deki yorumlardan falan anlamaya çalışırım artık.

Uzun lafın kısası, beni çok saçma bir nedenle yoruyorsun, öptüm bay!

Ozan Tortop