Sevgili Beklemek,

Tam 6 hafta yarin gelecekmis gibi ya da hic gelmeyecekmis gibi vize
bekledim, arada kaldim. Uzerine cok dusundum. Senin foyani ortaya
cikarmaya geldim. Simdi sen boyle romantik, biraz gizemli, belli
belirsiz bir seymis gibi takiliyorsun ya, ne fenasin sen…

Aklindan bir insan tut… Uyaniyor, yuzunu yikamak icin banyodakinin
cikmasini bekliyor tek gozu hala kapali. Cay koyacak, suyun
kaynamasini bekliyor, onu beklerken bilgisayarinin tusuna basiyor
sabah maillerine bakmak icin, bilgisayarin acilmasini bekliyor. Onu
beklerken mutfaga donuyor tost makinasinin isinmasini bekliyor.
Hazirlandi, iniyor asagi servis bekliyor. Giriyor binaya, asansor
bekliyor. Ofise girer girmez suphesiz ogle arasi olmasini bekliyor,
yalan mi? Yemek icin sira bekliyor, ogle arasi cabuk geciyor. Plaza
onu bekliyor. Yine asansor bekliyor, cikiyor yukari, toplanti saatini
bekliyor, direktorun ona iyi bir laf etmesini bekliyor, mail bekliyor,
telefon bekliyor, onay bekliyor, revizyon bekliyor. Saat 4′ten sonra
yalnizca aksam olmasini bekliyor. Tekrar asansor bekliyor, sonra
servis. Eve geldi, yemegin pismesini bekliyor, daha kotusu siparis
ettigi yemegin gelmesini bekliyor. Tv karsisinda o’nun aramasini
bekliyor. Dusta suyun isinmasini bekliyor. Yataga girince o belki
uykusunun gelmesini bekliyor, baska biri hemen sabah olmasini
bekliyor. Bir gun beklemekle geciyor.

Tamam, simdi birak o insani! Gordun mu bi’ insana neler yaptigini? Cok
psikopatsin beklemek!

Su blogu (http://bekleyenblog.blogspot.com/) gordum de, konsolosluga
da, sana da sikayet mektubu yazmak oradan aklima geldi. Dedim ben niye
bekleyen rumuzu atip icimi dokmuyorum, hazir mecram da var burda,
akayim bakalim. Sen her zaman icinde umit, umitsizlik, sabirsizlik,
merak, endise barindiran oyle soyut bir sey degilsin, gayet somut, bu
anlattigim gibi delirtici bir seysin. Biz de bazen mesafelerden geri
sayiyoruz, bazen zamanin icinde geri sayiyoruz, hep bekliyoruz.

Sana kafam cok bozuk ama yine de optum bay!

Eda