Sevgili Misafir Çocuğu;

Ben zamanında böyle değildim! Annemin dizinin dibinde otururdum. Kalkınca yanlış bir şey yaptım mı, annemin bir bakışı yeterdi. Şimdiki çocuklar böyle değil anacığım. Evin içinde durmaz, altını üstüne getirir, annenin umurunda bile olmaz. Evladım şöyle bi’ dursan, akıllı olsan belki seni sevebilirim biraz. Ama nefret ediyorum senden be misafir çocuğu.

Hele o en son gelişinde ojelerimi halıya boca edişin, yatağımın üstünde tepinişin deli etti beni. Bi’ de ben gelmeden gitmişsiniz ya evden bi’ daha çıkma karsıma misafir çocuğu. Benden söylemesi.

Öptüm, bay!

Neslihan Aydin