Sevgili Starbucks,

Sen de bilirsin, birçok insan en sevdiği kahveyi seçmekte zorlanıyor. Yıllardır müşterinim, aramız genelde hiç bozuk değildir, sayende “aradığım” kahveyi de buldum. Aylardır büyük bir mutlulukla sabahlık-kahve ikilisinin en önemli parçası olan Tanzania’mı bana kazandırdın. Onu içtikçe bazen tek ihtiyacım olan şeyin o olduğunu düşünüyordum. Birlikteliğimizin o güzel ahenginden bahsetmeye kelimelerim yetmez sevgili Starbucks.
Hafif baharatlı, sert bir kahve olan Tanzania, sabah akşam öğlen her zaman çok iyi geliyordu. Sabahladığım gecelerde yol arkadaşımdı.
Ama sen ne yaptın canım? Kaldırdın kahvemi! Neymiş efendim, dönemlik bir kahveymiş bıdıbıdımış!
O iğrenç Sumatra adlı kahven duruyorken ne istedin canım Tanzania’mdan? Görmüyor musun, methiyeler düzdüm kahveye! Diyeceksin ki, bir sürü çeşitimiz var onlardan alsana.
ALMİÇÖM efendim. Bana ne!
Bana alternatif olarak sunduğun o kahveleri de sevmedim ayrıca. Sumatra ne ya ayrıca? Adeta bir çamur adeta bir iğrençlik.

Neyse, en kısa zamanda Tanzania’mı geri getirmen ve tatlılarının kalorilerini azaltman dileğiyle (yalnız elini çabuk tut, bendeki pakette son 4 kaşık kaldı),
Öptüm bay!

e.